Johann Kuben
Biografia
Johann Kuben urodził się 15 grudnia 1697 roku w Bystrzycy Kłodzkiej jako syn sukiennika Franza Kubena. W 1719 roku wstąpił do zakonu jezuitów, a nowicjat odbył w Brnie.
W latach 1722-1728 studiował filozofię i teologię w Ołomuńcu, gdzie zetknął się z monumentalnym malarstwem barokowym Johanna Christopha Handkego. W 1728 roku otrzymał wezwanie do kolegium misyjnego w Tarnowskich Górach, a w rezydencji w Piekarach Śląskich stworzył ołtarz dla kościoła św. Rozalii.
Kuben zasłynął jako najwybitniejszy twórca malarstwa kwadraturowego na Śląsku. Jego iluzjonistyczne freski i polichromie zachowały się w licznych kościołach Śląska i Czech. Jednocześnie zajmował się naukami ścisłymi: w latach 1733-1737 był członkiem prezydium Muzeum Matematycznego, profesorem matematyki i katechetą w praskim Clementinum. W tym okresie nadal tworzył dzieła artystyczne, m.in. pokrył freskami sale Starego Muzeum Matematycznego i namalował 7 ołtarzy iluzjonistycznych.
Od 1740 roku działał głównie w Brzegu, gdzie namalował monumentalny ołtarz iluzjonistyczny ze sceną Podniesienia Krzyża Świętego dla kościoła Podwyższenia Krzyża Św. oraz wykonał wystrój kościoła. W 1757 roku przeniósł się do Opola, gdzie przebywał aż do śmierci w 1770 roku.